Back To Top
Historiek

ZEISS producten

Het bekijken waard: ZEISS brillenglazen, coatings en diagnose-instrumenten

Productportfolio

Contact voor opticiens

Contact voor opticiens

Bent u geïnteresseerd in een partnerschap met ZEISS of bent u al klant bij ZEISS en hebt u vragen?

Neem contact op met ons

Topics

  • i.Profiler
  • DuraVision Platinum
  • i.Demo
  • i.Terminal 2
  • Officelens brillenglazen
  • Multifocale brillenglazen
  • i.Scription
  • Unifocale brillenglazen
  • Behandelingen
  • Coatings

Historiek

Op onze historiekpagina's volgen we ontwikkelingen terug tot hun begindagen. U leert ook meer over de vooraanstaande mensen die deze ontdekten.

1. Abbe-getal

Abbe-getal

Prof. Dr. Ernst Abbe

Abbe-nummer ν

Carl Zeiss opende in 1846 een opto-mechanisch atelier en had een uitstekende reputatie als fabrikant van microscopen. Hoewel hij nauw samenwerkte met befaamde wetenschappers om de kwaliteit van de microscopen voortdurend te verbeteren, duurde het tot zijn samenwerking met Ernst Abbe (vanaf 1866) tot hij microscopen kon bouwen op een degelijke wetenschappelijke basis. Om glas te kunnen produceren op basis van de nieuwste wetenschappelijke ontdekkingen van Abbe, richtten Otto Schott, Ernst Abbe, Carl Zeiss en Roderich Zeiss het "Glastechnisches Laboratorium Schott und Genossen" (nu Schott Glas) op in 1883.

Abbe-getal

Abbe-nummer V

Tot dit moment was het enige verschil in optisch glas het verschil in het "specifieke gewicht"! Abbe voerde voor het eerst een nieuwe belangrijke parameter in, een parameter die essentieel is voor de actuele oftalmische optiek: de verhouding tussen refractie en dispersie, het Abbe-getal, dat later werd gebruikt voor de productie van kunststof brillenglazen.


Verdere informatieVerdere informatie
SluitenSluiten

2. AR-coating

AR-coating

Octrooi

Antireflectiecoatings

Rond de eeuwwisseling stelde Josef von Fraunhofer (1787 - 1826) vast dat oude brillenglazen met versleten oppervlakken een hogere doorlaatbaarheid hadden. De veranderingen door corrosie verlaagden de refractie-index in de bovenste laag van het glas. Dit leidde tot een lagere reflectie en dus een hogere doorlaatbaarheid.

De Engelse opticien Denis Taylor ging nog een stap verder door opzettelijk zuur te gebruiken om het brillenglas kunstmatig te corroderen. Hoewel hij in 1904 een octrooi nam op deze methode, bleef deze relatief onbelangrijk omdat het oppervlak van de brillenglazen poreus en dus aanzienlijk minder duurzaam werd door de behandeling.

In 1935 vond A. Smakula in het bedrijf Carl Zeiss een nieuwe methode om reflecties op optische oppervlakken te verlagen. Hij slaagde erin een extra laag aan te brengen op het oppervlak van een brillenglas, wat niet alleen de reflecties verlaagde maar ook een goede duurzaamheid had. Het octrooi voor deze methode werd geheim gehouden tot 1939. Pas toen een gelijkaardige methode werd ontwikkeld in de VS, werd het octrooi eindelijk vrijgegeven.

Tot op vandaag vormt het werk van Smakula de basis van de standaardprocedures om reflecties op brillenglazen te verlagen.

3. Oppervlaktegeometrie

Oppervlaktegeometrie

Brillenglas met puntfocus

Oppervlaktegeometrie, toen en nu

In 1804 ontdekte de Engelse fysicus Wollaston dat de scherpte afneemt wanneer de brildrager door het randgedeelte van de toen gebruikte biconvexe brillenglazen keek, en dat meniscusvormige brillenglazen een scherper beeld gaven. Na deze ontdekking werd herhaaldelijk geprobeerd de beeldeigenschappen van brillenglazen te verbeteren. De eerste pogingen om meniscusvormige brillenglazen te maken met minder vervaging in de rand, werden ondernomen door de oftalmologen Ostwald en Tscherning. De resultaten waren in de praktijk echter onbelangrijk omdat ze slechts voor kleine kijkhoeken golden en voor brillenglazen met een theoretische dikte in het midden van nul.

In 1908 vroeg het bedrijf Carl Zeiss aan Moritz von Rohr, een lid van het wetenschappelijke team, om de brillenglazen exact te berekenen. Hij slaagde erin een brillenglas met puntfocus te ontwerpen waarbij de vervaging aan de randen minimaal was. Deze berekeningen van Moritz von Rohr vormden de basis voor de huidige Punktal brillenglazen van ZEISS.

Oppervlaktegeometrie

Periscopische lens

De manier om brillenglazen te vervlakken

Hoewel optimale beeldeigenschappen werden bereikt met de eerste brillenglazen met puntfocus, was de duidelijke ronding van de brillenglazen een groot cosmetisch nadeel, vooral bij brillenglazen met een hoge sterkte in het positieve bereik.

Om brillenglazen aantrekkelijker te maken, werden zogenaamde periscopische brillenglazen voorgesteld waarbij één oppervlak bijna vlak was. Daardoor werd het brillenglas ook vlakker in het algemeen, maar aan de randen werden aanzienlijke aberraties vastgesteld. Vooral bij hogere dioptrische sterktes leidden deze aberraties tot wazig zicht.

Oppervlaktegeometrie

Asferisch/atorisch brillenglas

De oplossing, een goed uiterlijk en een goed zicht met één brillenglas, kwam in de vorm van het asferische en atorische brillenglas.

In 1986 was Carl Zeiss de eerste fabrikant van unifocale brillenglazen, waar het tot nu toe nog steeds de enige fabrikant van is, met een atoroïdale voorzijde: het Hypal brillenglas. Dankzij het moderne oppervlakontwerp is de beeldkwaliteit uitstekend in een groot gezichtsveld en is het brillenglas tegelijk cosmetisch aantrekkelijk.

Verdere informatieVerdere informatie
SluitenSluiten

4. Asferisch

Asferisch

Advertentie voor ZEISS Katral-brillenglazen, gepubliceerd in 1928

Een asferisch oppervlakontwerp is niet nieuw bij ZEISS. Katral asferische kataraktbrillenglazen werden al in 1923 op de markt gebracht. De complexe productietechniek die was vereist, leidde tot een hoge prijs. Eén Katral-brillenglas kostte evenveel als de huur voor een luxueus appartement met 4 kamers in mooie stadsbuurt in die periode. Het was duidelijk dat dergelijke prijzen niet mogelijk waren voor standaard brillenglazen op de markt.

5. Glas

Glas

Hoe lang bestaat glas al?

Mineraal glas werd al in de 12e eeuw met succes geproduceerd. Kerkramen werden bijvoorbeeld gemaakt uit kleine stukken gekleurd glas die met lood samen werden gehouden. Op dat moment konden echter alleen de Venetianen volledig helder glas produceren.

In die periode werd beril (halfedelsteen) in Duitsland nog steeds gebruikt als vergrootglas tijdens het lezen. Het vergrotingseffect van deze waterwitte mineralen werd gebruikt door deze gewoon bovenop de te lezen tekst te plaatsen.

Mineraal glas werd rond 1250 voor het eerst gebruikt voor brillenglazen. Nu kunnen brillenglazen zijn gemaakt van glas of kunststofmaterialen.

De kunststof CR 39 (Columbia Resin) werd ongeveer 50 jaar geleden voor het eerst ontwikkeld om organische brillenglazen te produceren.

6. Bescherming tegen de zon

Bescherming tegen de zon

Het samentrekken van de pupillen en het sluiten van de oogleden beschermt de ogen tegen schittering en UV-straling. Deze realisatie leidde wellicht tot wat bekend staat als "gleufbrillen".

Deze houten brillen die Eskimo's droegen, zijn een van de eerste vormen van bescherming tegen de zon. Dankzij deze smalle sleuven is kijken mogelijk op plaatsen waar sneeuw en ijs tot 80% van het licht weerkaatsen.

7. Bifocale brillenglazen

Bifocale brillenglazen

Bifocale brillenglazen (ca. 1870). De dioptrische sterkte voor nabijzicht wordt verkregen door de laterale brillenglazen in het gezichtsveld te plaatsen. Optiekmuseum Oberkochen

Bifocale brillenglazen en brillen bestaan al 200 jaar in verschillende vormen. De uitvinding van bifocale brillenglazen is te danken aan de Noord-Amerikaanse politicus Benjamin Franklin (Franklin-brillenglas). In 1785 stelde hij een bifocale bril voor waarin twee halve brillenglazen aan elke kant van het montuur werden geplaatst. Het bovenste brillenglas werd gebruikt voor zicht op afstand, het onderste om te lezen.

De term "bifocaal" werd in 1826 al bedacht door de mechanieker John Isaac Hawkins die een constructie voorstelde voor trifocale brillenglazen.

Bifocale brillenglazen

Bifocale brillenglazen van het type dat door Benjamin Franklin werd uitgevonden (rond 1860). Optiekmuseum Oberkochen

Verdere informatieVerdere informatie
SluitenSluiten
 

Deze website maakt gebruik van cookies. Cookies zijn kleine tekstbestanden die door websites op uw computer opgeslagen worden. Cookies worden veelvuldig gebruikt en helpen webpagina's met een geoptimaliseerde weergave en het verbeteren daarvan. Door gebruik te maken van onze webpagina's gaat u daarmee akkoord. meer

OK